Κτιριακή απανθρακοποίηση σε θολό τοπίο. Η ευρωπαϊκή καμπάνα για το ΕΣΑΚ και ο κίνδυνος επενδυτικής αστάθειας

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινεί διαδικασίες επί παραβάσει κατά της Ελλάδας και 18 κρατών μελών για την καθυστέρηση των Εθνικών Σχεδίων Ανακαίνισης (ΕΣΑΚ). Γιατί η γραφειοκρατική ολιγωρία απειλεί την τσέπη των καταναλωτών και την αγορά ακινήτων.

Σε μια περίοδο που η κλιματική κρίση πιέζει ασφυκτικά και η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί προτεραιότητα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγκάζεται να παίξει τον ρόλο του «ελεγκτή». Με μια κίνηση που προκάλεσε αίσθηση στις Βρυξέλλες, η Κομισιόν απέστειλε προειδοποιητικές επιστολές σε 19 κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα [INFR(2026)2020], επειδή απέτυχαν να υποβάλουν εγκαίρως τα εθνικά τους προσχέδια ανακαίνισης κτιρίων (ΕΣΑΚ).

Η προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 2025 παρήλθε, και η απουσία αυτών των σχεδίων δεν είναι μια απλή γραφειοκρατική παράλειψη· είναι ένα στρατηγικό κενό που εκθέτει τη χώρα σε νομικούς και οικονομικούς κινδύνους.

Είναι όντως μόνο μια καθυστέρηση;

Αν δει κανείς το ζήτημα κριτικά, θα μπορούσε να αναρωτηθεί: «Φταίνε μόνο τα κράτη ή οι απαιτήσεις της ΕΕ είναι υπερβολικές;». Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Η νέα Οδηγία (ΕΕ) 2024/1275 για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (EPBD) είναι εξαιρετικά φιλόδοξη. Απαιτεί από τα κράτη-μέλη να σχεδιάσουν από το μηδέν τη μετατροπή ολόκληρου του κτιριακού τους αποθέματος σε κτίρια μηδενικών εκπομπών (ZEB) έως το 2050.

Ωστόσο, η ελληνική πλευρά, παρά την πρόοδο σε προγράμματα όπως το «Εξοικονομώ», φαίνεται να δυσκολεύεται να κωδικοποιήσει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική που να συνδέει τις ανακαινίσεις με τους αυστηρούς στόχους των Εθνικών Σχεδίων για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Η καθυστέρηση στην υποβολή του ΕΣΑΚ υποδηλώνει πιθανή αδυναμία συντονισμού μεταξύ των συναρμόδιων φορέων και έλλειψη σαφούς οδικού χάρτη για τη χρηματοδότηση αυτών των κολοσσιαίων αλλαγών.

Τι ορίζει η Οδηγία 2024/1275 και γιατί μας αφορά όλους

Η αναδιατυπωμένη οδηγία, η οποία αποτελεί τη νομική βάση της παρέμβασης της Κομισιόν, θέτει αυστηρά ορόσημα:

  1. Σταδιακή κατάργηση ορυκτών καυσίμων: Οι λέβητες πετρελαίου και αερίου πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν έως το 2040. Τα κράτη πρέπει να δείξουν πώς θα γίνει αυτό χωρίς να επιβαρυνθούν δυσανάλογα τα ευάλωτα νοικοκυριά.

  2. Πρότυπα Ελάχιστης Ενεργειακής Απόδοσης (MEPS): Τα κτίρια με τις χειρότερες επιδόσεις πρέπει να ανακαινιστούν κατά προτεραιότητα. Χωρίς το ΕΣΑΚ, δεν υπάρχει πλάνο για το ποια κτίρια θα πάρουν σειρά και με ποια επιδότηση.

  3. Ηλιακή Ενέργεια: Η οδηγία επιβάλλει την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε δημόσια και νέα κτίρια. Η Ελλάδα, με την ηλιοφάνεια που διαθέτει, οφείλει να είναι πρωτοπόρος, αλλά η έλλειψη σχεδίου καθυστερεί την ενσωμάτωση στις υποδομές.

Ο κίνδυνος για την αγορά και την οικονομία

Η Κομισιόν τονίζει ότι τα ΕΣΑΚ είναι απαραίτητα για την επενδυτική σταθερότητα. Οι κατασκευαστικές εταιρείες, οι τράπεζες και οι ιδιώτες επενδυτές χρειάζονται προβλεψιμότητα. Αν το κράτος δεν καταθέσει ένα σαφές πλάνο ανακαινίσεων για την επόμενη δεκαετία, η αγορά παγώνει, οι τιμές των ακινήτων με χαμηλή ενεργειακή κλάση θα καταρρεύσουν και οι πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης μπορεί να λιμνάσουν.

Η προθεσμία των δύο μηνών

Η Ελλάδα έχει πλέον δύο μήνες για να διορθώσει την πορεία της. Η προειδοποιητική επιστολή είναι το πρώτο «καμπανάκι». Αν η απάντηση δεν είναι ικανοποιητική, η Επιτροπή θα προχωρήσει σε αιτιολογημένη γνώμη, το τελικό στάδιο πριν την παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Είναι σαφές ότι η υποβολή του προσχεδίου δεν είναι μια τυπική υποχρέωση, αλλά η ευκαιρία της Ελλάδας να αποδείξει ότι διαθέτει ρεαλιστικό σχέδιο για τη μείωση του ενεργειακού κόστους. Σύμφωνα με τα στοιχεία για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, η διαφάνεια και η έγκαιρη αναφορά είναι τα μόνα εργαλεία που διασφαλίζουν ότι οι πράσινοι στόχοι δεν θα μείνουν «κενό γράμμα».

Η ενεργειακή αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος δεν είναι πολυτέλεια, αλλά κοινωνική και οικονομική αναγκαιότητα. Η «κίτρινη κάρτα» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να λειτουργήσει ως αφύπνιση για την ελληνική πολιτεία. Η καθυστέρηση στη χάραξη στρατηγικής (ΕΣΑΚ) στερεί από τους πολίτες τη δυνατότητα για χαμηλότερους λογαριασμούς και από την οικονομία την αναγκαία επενδυτική ορατότητα. Η μετάβαση προς το 2050 απαιτεί σχέδιο, όχι απλώς εξαγγελίες, και ο χρόνος της δίμηνης προθεσμίας κυλά ήδη αντίστροφα.

T

Trending

N

NeWsLetteR

ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ MAILBOX ΣΑΣ!

Read Next