Η διαδικασία του ανεφοδιασμού είναι κάτι δεδομένο για τους περισσότερους οδηγούς. Βάζουν την αντλία, περιμένουν, πληρώνουν. Για τους οδηγούς ηλεκτρικών οχημάτων στη Μεγάλη Βρετανία όμως, αυτή η απλή συναλλαγή κρύβει έναν αόρατο κίνδυνο: σύμφωνα με νέα έρευνα της ανεξάρτητης εταιρείας επιθεωρήσεων EVCI Global, σχεδόν ένας στους τρεις δημόσιους φορτιστές που εξετάστηκαν παρουσίαζε απόκλιση στην καταγραφή της ενέργειας που παρείχε.
Συγκεκριμένα, το 31,5% των φορτιστών είτε υπερεκτιμούσε είτε υποεκτιμούσε την ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που μεταφερόταν στο όχημα. Σε περίπου 15% των περιπτώσεων, η απόκλιση ξεπερνούσε το 5%, ενώ σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις καταγράφηκαν αποκλίσεις που, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της EVCI Craig Marsden, έφτασαν έως και 37% — δηλαδή ο φορτιστής παρείχε σχεδόν το ένα τρίτο λιγότερη ενέργεια από αυτήν που εμφάνιζε στην οθόνη.
Ένα ρυθμιστικό κενό με ιστορία
Το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό μόνο -είναι ρυθμιστικό. Οι αντλίες βενζίνης και πετρελαίου υπόκεινται σε αυστηρό νομοθετικό έλεγχο, με επιτρεπτή ανοχή από -0,5% έως +1%. Αντίθετα, οι δημόσιοι μετρητές φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων επιτρέπεται να έχουν απόκλιση έως +2%- ήδη τετραπλάσιο όριο. Παρ’ όλα αυτά, η EVCI υποστηρίζει ότι σχεδόν το ένα τρίτο των φορτιστών ξεπερνούσε ακόμα και αυτό το χαλαρό όριο.
Το εύρημα δεν αφορά μόνο τη Βρετανία ως αγορά — αφορά την αξιοπιστία της ηλεκτροκίνησης ως σύστημα. Ο κλαδικός φορέας ChargeUK αμφισβήτησε τα συμπεράσματα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά και ότι η μέτρηση ηλεκτρικής ενέργειας είναι τεχνικά πιο σύνθετη από τη μέτρηση υγρών καυσίμων. Εκπρόσωπος του βρετανικού Υπουργείου Μεταφορών δήλωσε ότι «οι δημόσιοι φορτιστές οφείλουν να παρέχουν και να καταγράφουν με ακρίβεια την ενέργεια που δηλώνουν».
Ποιος πληρώνει το κόστος
Το πρόβλημα είναι εντονότερο για όσους δεν διαθέτουν ιδιωτικό χώρο στάθμευσης και οικιακό φορτιστή — και βασίζονται αποκλειστικά στη δημόσια υποδομή. Μια εκτεταμένη συνεδρία φόρτισης μπορεί να ξεπεράσει τα 80 ευρώ, ενώ το ετήσιο κόστος ενδέχεται να προσεγγίσει τα 2.300 ευρώ — χωρίς να υπολογίζονται τυχόν σφάλματα μέτρησης. Η EVCI το αποκαλεί σύστημα «δύο ταχυτήτων»: οι ιδιοκτήτες ηλεκτρικών οχημάτων εκτίθενται σε μεγαλύτερο οικονομικό ρίσκο σε σχέση με τους οδηγούς συμβατικών αυτοκινήτων.
Η εταιρεία έχει ήδη θέσει το ζήτημα στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα, ενώ τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στην Επιτροπή Μεταφορών της Βουλής. Το αίτημα είναι συγκεκριμένο: υπαγωγή των δημόσιων φορτιστών σε επίσημο καθεστώς επαλήθευσης, αντίστοιχο με εκείνο που ισχύει για τις αντλίες καυσίμων.
Αν η βρετανική κυβέρνηση δεν ανταποκριθεί, το τίμημα δεν θα είναι μόνο οικονομικό. Η εμπιστοσύνη των καταναλωτών στην ηλεκτροκίνηση — που ήδη παλεύει με ζητήματα κόστους και υποδομής — μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο ευαίσθητη από ό,τι δείχνουν οι πωλήσεις.
